Wednesday, 27 October 2010

‘Delhi-dallying’ dies down as Games live up

Not long ago did we witness a lot of negative publicity surrounding Delhi in nexus to the 2010 Commonwealth Games during the build-up stages. 

As the games closed we read about a change that seemed quite dramatic.

Had an alien read both of the reports he would have found it quite comical and would have been bemused by our over-reactions.

The opening and closing ceremonies oozed grandeur bringing out the cultural richness of the country. India did it as grand as it can get. More importantly the Indian sportsmen did pretty well trailing only behind ‘Always Australia’ [Not so much so in cricket though]. The athletes from various nationalities seemed to enjoy the arrangements.

The aftermath of the eventful event has seen the Indian government instigate inquiries on the games’ organisers on charges of corruption. We keenly await results on these.

So what is the verdict?

There have been exaggerated criticisms at the beginning and over-reacted praises at the end.

Depends on how you look at it - the monitoring & controlling aspect or the crisis management bit - this commonwealth Games, no doubt, happens to be a good case scenario for project managers.

The former, would fall under ‘how not to do it’ and latter ‘how exactly to do it’. Not always would we want a crisis leave alone manage it. While we give India marks in pulling this off, it is time the Indian psych stopped comparing its mega events to their marriages [chaotic start, happy ending]. For, the job gets done, agreed, but why give heart-attacks to people along the way, especially to those who are not used to it? More importantly the age-old curse of corruption needs a complete shake-up and clean-up at all levels.

Nonetheless this should not divert our attention from the inconsistent media reports. If the end was that good, easy and manageable, were the reports at the beginning meaningless and exaggerated?

‘Is it just straight bullying of developed nations on developing nations simply because they are developing?’ I had asked in the previous post.

How do we analyse this lapse in reporting? Is it a matter of haste? Is it bias? Or is it just ignorance on not being able to comprehend a cultural element?

When we look back at the Athens 2004 summer Olympics we are given to believe all of the above.

Though there were vast differences between these two events one thing was common for sure.

The Athens’ event was also severely criticised, like the Delhi games, for under-preparation prior to the start and many reported that things would not be ready on time.

Athens surprised its detractors by coming out in flying colours. Not just that but they went on to make fun of their critics. Construction workers put up a mock show even after the successful start of the event, pretending to be still working.

So do we spot a pattern?

It’s a point worth pondering about.

Sunday, 10 October 2010

What a ‘pen’tastic relationship!

The room is filled in pitch darkness. You are left wondering whether it was the right move to have ventured into the room in the first place. All of a sudden a warm grip on your wrist conveys assurance. You don t seem to know this person completely. Or do you remotely recognise him – possibly in one of your earlier encounters?

Your grip is then transferred to another sleek one which appears to be a fabulous pen.

Nevertheless the grip transpires to be your light and lead, as you slowly follow suite.

The air is filled with a mystic aroma all of a sudden which brings about lovely memories of absolute joy known only to you, personally. But how on earth did this connection happen at all?

The journey continues. By now you feel fully at home and walk alongside your 'grip' taking friendly strides.

You start guessing and second guessing the next turn of your journey. You succeed at times when you feel great and give yourself a pat on your back. But then your hunches betray you, at other times, as the surprise quotient grips you giving a topsy-turvy twist from your ‘all-knowing-adulthood’ to the ‘ever-inquisitive, zeal-packed-childhood’.

There is a gloomy cloud hovering on top of your head, revealed by occasional beams of light. A lightning of joy illumines the next moment. The glee experienced in your buoyant boyhood - Unparalleled stuff. And follows youth, love, thrills, humour, horror, and passion.

The flavour of a higher plane is gently drizzled on you with aromatic essence. By this time your journey comes to a tense and taut end. As the light goes on, you are pleasantly surprised to witness hundreds of other co-passengers holding on to their respective 'pen-grips'.

‘What's all this’ you quiz yourself more as an exclamation rather, as reality dawns.

It is indeed an enriching journey – a journey which is nothing but your reading experience and the pen-grip is the relationship between the writer and the reader.

Well, the journey is great if you choose the right trip.

The World Book Day falls on 03 March 2011. So does this serve a reminder to slice a bit of our obsession for the idiot box and turn it, if you are not yet there, towards the printed realm of the enchanting creations of man?

Saturday, 2 October 2010

Endhiran, Chandrayan and the Indian Virtual Reality

New Delhi has been criticised left, right and centre on the arrangements [or the lack of the same, rather] of the Commonwealth Games that are opening today.

Critics have pointed out the falling of the footbridge and the other sub-standard arrangements that have left the world in dismay without an iota of doubt.

A few others, on the other hand, mention that the participants have now expressed satisfaction with the arrangements in the Games Village.

Some others have lambasted the decision of awarding the Games to be hosted in India in the first place. And a few have even gone on to question whether the claims of India as an upcoming economic power is really justified in light of the Games issues.

The local media of this largest democracy of the world has blasted the Games organisers on corruption and poor organisational skills.
So can Delhi manage to pull this off? Are the criticisms fair and justified?

Handicapped was I without my remote to tackle the flood of adverts thrown at me, as I was pondering over these questions awaiting a movie to start at Ilford Cineworld.

It was Endhiran Robot (Tamil), starring Indian superstars Rajnikanth and Aiswarya Rai. Oscar winner A R Rahman has scored the music.

With so much of hype and puff around it will it live up? It did, quite convincingly.

Endhiran, a simple sci-fi, is akin to a Microsoft interface. It has a menu that naturally captures your imagination and yet has new features. [Bugs? Look for yourself]

Even though you can’t prevent being reminded of movies like ‘Artificial Intelligence’ and ‘Terminator’, the Robot is programmed to take you off guard.

Rajnikanth who plays dual roles as a Scientist and his creation, a Robot, steals the show especially when he unravels demonic streaks in the second half.

However the man who strikes big time is the Director, Shankar.

Shankar, known for delivering societal messages in his movies, has earlier made films on themes of corruption and inequality in Indian society.

One of the western equivalents that comes close [yet distant] is ‘Slumdog Millionaire’ which has received wide acclaim, Oscar awards and so forth.

This movie can be credited for bringing out the reality of modern-day Mumbai. But how real was that reality is the question?

While Slumdog showed a superficial analysis of India bringing out Danny Boyle’s ‘Unfamiliarity about India’ factor that Boyle himself admitted,
Shankar’s attempts bring out grave facts but present a truer, more representative picture served with a cosmetic flavour.

His Endhiran has the potential, not just for raking in big bucks but for some accolades as well. More importantly it is interesting to notice an Indian movie hitting boiling point and showing signs of being on the verge of throwing open the doors of international cinema. It won’t be surprising to see an Indian movie made in English in the near future and Shankar himself has the required ammunition.

Out I came from the cinemas and out again came the question on Commonwealth Games.

Well, there is absolutely no question that the Commonwealth organisers in New Delhi should get this one right and more so in style. No excuses whatsoever. If not it will be the Indian public that will be more upset than the rest of the world.

But the actual question that triggers a greater truth is this.

Do we spot, in some sections of the first world media and movies, a common thread of reporting that leaps on all fours when it comes to showing developing countries, especially India, in poor light but turns economic with truth when it is time for a brighter beam of light? How much of media glare did Chandrayan receive in comparison to the Commonwealth Games’ flaks?

Beneath all of it, is it just straight bullying of developed nations on developing nations simply because they are developing?
If that is the case the best way to tackle bullying is what we tell our children to do. Not to duck but standing up to it, face-up.

Indian film-makers can do their bit in quickening the transition from virtual reality to reality in the Indian context, face-up. After all we love authentic Indian food and not foreign food labelled ‘Indian’.

So guys, stop flicking from Hollywood and start doing it in Hollywood [hate the word ‘Indianise’]. When IT and docs are doing it why not you folks? Dot.
It is time for more authentic movies on India serving wholesome meals palatable to everybody.

Endhiran has raised such hopes as we cross fingers on Commonwealth Games.

Sunday, 19 September 2010

மாயா யதார்த்தம் - ஒரு சிறிய அறிமுகம்

இலக்கியங்களை வகைப் படுத்துதல் எழுத்தாளனை மட்டுமல்ல, வாசகனை, வாசிப்பு அனுபவத்தை வகை படுத்துவதற்காகவும் தான்.

மாயா யதார்த்தத்தின் சிறப்பு என்னவெனில் நம் அனைவரின் வாழ்விலும் நிகழும் ஒரு விஷயமாக, அந்தரங்கமான உணர்வுகளை தொடும் அனுபவமாக விளங்குவது தான்.

யதார்த்தமான ஒரு கதைக்குள், யதார்த்தம் கடந்த விந்தையான
சங்கதிகள் வருவது மாயா யதார்த்த கதைகளின் லட்சணம்.

இந்த வகை கதைகளை பற்றி இன்னும் அறிய விரும்புகிறவர்கள் பின்வரும் இணைப்புகளில் எனது பகிர்வில் கேட்கலாம்;

இந்த இலக்கிய வகை அறிவியல் கதைகளின் இறுக்கத்தை, கட்டாயங்களை தளர்த்தி விடுகின்றன. வினோத கதை போல்

எந்த கட்டாயங்களும் இல்லாத வெறும் அதீத கற்பனையும் அல்ல.

இவை ஒரு மனிதனின் விந்தையான அனுபவத்தை குறிப்பவை. அந்த அனுபவம் ஏற்படாதவருக்கு விந்தை. அனுபவம் ஏற்பட்டவருக்கு யதார்த்தம்.

ஒவ்வொரு தனி மனிதனும் சமூகத்தின் ஒரு பகுதி என்றால்,
 எல்லா மனிதர்களின் அனுபவ தொகுதி தான் ஒரு சமூகத்தின் அனுபவம். அதனால் தான் எந்த சமூகமும் முழுமை உற்றது அல்ல; குறைகளாலேயே நிரம்பப் பெற்றதும் அல்ல.

பிறரை குறை கூறும் நமக்கு, அந்த மனிதரின் புறச் சூழலை
விமர்சிக்கும் நமக்கு அவரின் அகச் சூழல் தெரியாது. இருந்தும் விமர்சிக்கின்றோம். ஒரே காரணம் விமர்சனங்கள் இலவசம் மட்டுமல்ல அவற்றிற்கு தண்டனை பெரும்பாலும் கிடையாது என்பதும் தான்.

மாயா யதார்த்த கதைகள் இந்த குறைபாடுகளை எல்லாம் புதிய கோணத்தில் சந்திக்கின்றன.

சரித்திரம், சமூக குறைபாடுகள் போன்றவற்றை மாயா யதார்த்தம் விந்தை குறியீடுகளால் பதிவு செய்கின்றது. அந்நிய மோகம் மற்றும் தாக்கம் நிறைந்த துணைக்கண்டத்தின் சமூக அமைப்பு இந்த வகை கதைகளுக்கு நல்ல களம் ஆகின்றது.

நேபாலின் வார்த்தைகளில் 'பாதி வளர்ந்த' சமூகங்கள். இந்த வர்ணனையின் வலிமை இன்றைய காலகட்டத்திற்கு இன்னும் பொருந்துவதாக இருக்கிறது.

யதார்த்த கதைகளின் பலத்தை வைத்து கொண்டு விந்தை கூறுகளான தனி அனுபவம் என்ற கூடுதல் பரிமாணத்தையும் எடுத்துக் கொண்டு வருகிறது மாயா யதார்த்தம்.

செம்மொழி மாநாட்டில் சந்தித்த, பங்கெடுத்த நண்பர் திரு. அண்ணா சுந்தரம் 'பிறக்குது யுகம்'என்ற பதிவைப் பார்த்து விட்டு இப்படி எழுதினார்.

Dear Puthu Yugan TK Ram

First time I heard about Maya yathartham when I attended your speech at Chemmozhi manadu - You explained the concept very well - even to a layman like me - Chewing the concept I have an idea to share with you - I think if your time permits you can do that through this puthuyugan blog - My idea is - If you publish “Siruvar Maya yathartha kathaikal in Tamil” - it will be more useful for children learning Tamil in a interesting way - If you have anything such I can put that in practice to my students at Tamil school where I am a Principal - Voluntary role

Thank You

With Regards

Anna Sundaram

Lubrication Management Services Division, VAP Australia Pty Ltd

அவரது சிந்தனையை தொடர்ந்து இதோ ஒரு முயற்சி;

ஹெய்டியின் பூகம்ப தாக்கத்தை இரண்டு கதாசிரியர்கள் பார்க்கிறார்கள் [தூரத்தில் இருந்து தான்]. ஒருவர் யதார்த்த கதாசிரியர். மற்றவர் மாயா யதார்த்தம்.

யதார்த்த கதாசிரியர் இப்படி சொல்கிறார்:

   ‘ஹெய்டியின் தலைநகர் போர்டோப்ரின்சில் அந்த கறுப்பு    நாள்.
சீட்டுக்கட்டை போல் நெருக்கியடித்துக் கொண்டிருக்கும் வீடுகளுக்கு வெளியே அந்த இரட்டை பிள்ளைகள் ஓடிப் பிடித்து விளையாடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

குழாய்த் தண்ணீரை எடுத்து வரும் அந்தத் தாய் தன் பிள்ளைகளை நோக்கி சத்தமாக குரல் கொடுத்த அதே நொடியில் பூமி நடுங்கியபடி நெஞ்சு பிளந்தது. ஓடிய தாயின் தலை மீது ஒரு கட்டடத்தின் மேல் தளம் தலை இறங்குகிறது. அந்தப் பக்கம் அவளது மகன் ஒருவன்.

எல்லாம் முடிந்து பூமி ஒரு நிலைக்கு வர, நிலை தடுமாறுகின்றனர் மக்கள். ஓடி வந்த அந்த மற்றொரு மகன் எட்டிப் பார்த்து தன் தாயின், சகோதரனின் உடல்களை காட்டுகிறான்.

சுற்றி நிற்கும் மக்கள்

'பாவம், இவன் அம்மாவும், தம்பியும் தப்பிச்சுருக்கலாமே கடவுளே' என்கின்றனர்.’

இதே காட்சியை மாயா யதார்த்த கதாசிரியர் பார்க்கிறார்;

   ‘ஹெய்டியின் தலைநகர் போர்டோப்ரின்சில் அந்த கறுப்பு நாள்.
சீட்டுக்கட்டை போல் நெருக்கியடித்துக் கொண்டிருக்கும் வீடுகளுக்கு வெளியே அந்த இரட்டை பிள்ளைகள் ஓடிப் பிடித்து விளையாடிக் கொண்டிருக்கின்றார்கள்.

குழாய்த் தண்ணீரை எடுத்து வரும் அந்தத் தாய் தன் பிள்ளைகளை நோக்கி சத்தமாக குரல் கொடுத்த அதே நொடியில் பூமி நடுங்கியபடி நெஞ்சு பிளந்தது. ஓடிய தாயின் தலை மீது ஒரு கட்டடத்தின் மேல் தளம் தலை இறங்குகிறது.
அந்தப் பக்கம் அவளது மகன் ஒருவன்.

பட்டென வெளிச்சத்தை நிறுத்தியதை போல் ஒரே அந்தகாரம். அடி வயிற்றை பிசையும் நிசப்தம். சிதறிய மணிகளை கோர்த்ததைப் போல துகள்கள் கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் சேர்ந்து சிந்தைனையாய் முழுமை பெற்றது.

தன் மீதிருந்த கட்டட தளத்திடமிருந்து தன்னை பிய்த்துக் கொண்டு வெளியே வந்த அந்தத் தாய், பிய்த்து வந்தது தன்னையா தன் நினைவுகளையா என சிந்தித்தாள்.

தனக்கு முன்னால் அங்கிருந்த தன் ஒரு மகனை அணைக்க நினைக்க, படர்ந்தன அலைகள். தன் பிறிதொரு மகனை தேடினாள்.

எல்லாம் முடிந்து பூமி ஒரு நிலைக்கு வர, நிலை தடுமாறுகின்றனர் மக்கள். ஓடி வந்த அந்த மற்றொரு மகன் எட்டிப் பார்த்து தன் தாயையும் சகோதரனையும் காட்டுகிறான்.

பரபரவென அவனை நோக்கி ஓடிய தாய் அவனருகே சென்று அவனை அள்ள முயன்று பின் பழைய இடத்திற்கே வந்தாள்.

'சே, அவனும் நம்மோடு வந்திருக்கலாமே, என்ன செய்வான் தனியா?..' என முணுமுணுத்தாள்.’


இங்கே இருவேறு உலகங்களும், அவற்றின் அனுபவ பதிவுகளையும் காணலாம்.

மேற்சொன்ன வழியில் பின்வரும் பயிற்சியை நண்பர் அண்ணாவின் மாணவர்களும், ஆர்வமுள்ள மற்றவர்களும் முயன்று பார்க்கலாம்;

‘நேற்று நீங்கள் கண்ட கனவுக்குள் நீங்கள் இப்போது நுழைகிறீர்கள். [கனவில் வந்த 'நீங்கள்' வேறு]. அந்த அனுபவத்தை பதிவு செய்யுங்கள், கதையாகவோ, கட்டுரையாகவோ, கவிதையாகவோ, ஓரிரு வாக்கியங்களாகவோ’.

மறக்காமல் உங்கள் முயற்சியை என்னுடன் பகிர்ந்து கொண்டால் மிக மகிழ்வேன்.


Monday, 12 July 2010

பிறக்குது யுகம்

உருண்டு உருண்டு ஓடுவதால் தான் 'ஆண்டு' என்ற வார்த்தையின் நடுவே இரயில் வண்டி போல ஒரு 'ண்' ஓடிக் கொண்டிருக்கிறதோ?

ஓடட்டும், ஓடட்டும். நம்மையும் தூக்கிக் கொண்டு தானே ஓடுகிறது.

காலாவதி ஆவதற்குள் இந்த இரயில் பயணத்தில் சேகரிக்க வேண்டிய சிநேகங்கள், படிக்க வேண்டியவை, எழுத வேண்டியவை ஏராளமாக இருக்கிறது.

இப்படி ஒரு இரயில் 'குப்குப்' என்று மனதின் உள்ளே ஓடுவதால் தான் பிறந்தது இந்த 'பிறக்குது யுகம்'.

ஏன் 'பிறக்குது யுகம்'?

பிறந்து கொண்டிருக்கிறது யுகம் என்று சொன்னால் தாமதித்து விடுமோ என்ற 'கண்டேன் சீதையை' கரிசனம் தான்.

பாரம்பர்ய பூரிப்பும், அதையும் தாண்டிய தேடலின் கனவுகளும், புத்தம் புதியதின் மீதான தீராத காதலும் தான் இந்த ''பிறக்குது யுகம்'.

இங்கே குறைந்தபட்ச உத்தரவாதம் புதுமை. அதாவது புது யுகத்திற்கான பயணச்சீட்டு இந்த இரயிலில் கிடைக்கும்.

ஏதேது பீடிகை, 'பில்டப்' எல்லாம் எகிறுகிறதே 'வெளியே வா கவனித்து கொள்கிறேன்' என்றும் சொல்ல முடியாது - வண்டி ஓடிக் கொண்டிருக்கிறதே.

சரி 'பிறக்குது யுகம்' என்பதற்கான பெயர்க் காரணம் எல்லாம் முடிந்தது.

இனி என் அடுத்த பதிவு 'மாயா யதார்த்தம் - ஒரு சிறிய அறிமுகம்' என்பது தான்.

சமீபத்தில் மிக செம்மையாக அரங்கேறிய நமது உலகத் தமிழ் செம்மொழி மாநாட்டிலே 'மாயா யதார்த்தத்தின் புதிய கீற்றுகள்' என்ற எனது ஆய்வுக் கட்டுரையை வழங்கினேன். அந்த பகிர்வுக்கு கிடைத்த வரவேற்பின் பின்சேர்ப்பு தான் நீங்கள் 'விரைவில் எதிர்பார்க்கும்' என நான் அழைக்க விரும்பும் இந்த கட்டுரை.

பயணிகளாகிய உங்கள் கருத்தே இந்த பயணத்தை உந்துவதால் உங்கள் சிநேகமான, நியாயமான, அறிவாழமான, மற்றும், மற்றும் ஆன விமர்சனங்களை வரவேற்கிறேன்.

இந்த வினாடி பிறக்குது யுகம்.